Recuerdo a un niño incapaz de dibujar un muñeco, a mi madre cogiendo un lápiz de color para acabar de pintar una simple pelota que yo no podía terminar, un libro de notas con un suspenso en el apartado de trabajos manuales y una caligrafía infame, incluso para mí mismo. Pero también me recuerdo hojeando un libro escolar de historia hasta toparme con una imagen que me paralizó y enrojeció mis ojos. Nunca podré pintar nada que emocione tanto a otros pero sí puedo gozar pintando, a veces pintando nada, pero pintando.
domingo 13 de marzo de 2011
Pintando nada (en rojo)
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
Mi otro blog
FUENTES DE LA MEMORIA

Playa de Patos by Pedro Molina Rodríguez-Navas is licensed under a Creative Commons Reconocimiento-NoComercial-SinObraDerivada 3.0 Unported License.
www.flickr.com
Éste es un módulo Flickr que muestra fotos o videos públicos de pedromolinarn. Crea tu propio módulo aquí.
Archivo del blog
Datos personales
Etiquetas
acampada
alma de las rosas
artista
asesino
astilla
autoimpresión
balcón
baranda
Barcelona
blog
bolsa
bolígrafo
botella
cables
Cabo de Gata
carboncillo
carbón
carga
cartón
casa
castillo de arena
celular
ciudad
clavo
color
colores
competencia
costuras
crisis
cubo
danza
danza rusa
desconsolados
desnudo femenino
detalle
Dibujo
dibujo. lápiz
Egon Schiele
El Greco
esbozo
escanear
espalda
espigas
estrella fugaz
Fantasmas
fiesta.
fin del mundo
flor
florecer
formas
fumar
funámbula
fútbol
Galicia
glamour
Gonzalo Herralde
gran pato
grúa
hierba
hogar
indignado
inmersión
insectos
Intensidad
interior francés
Islas Cíes
joven
Juan Ramón Jiménez
La Lanzada
Labordeta
libreta
libros
luna
lápiz
maceta
manifestación
manifestante
mano
mar amarillo
mar lila
mar rojo
marina
Matisse
mensaje
metro
Miquel Barceló
monstruos
montaña
mujer
nada
naturaleza muerta
neopreno
Nigrán
niña
paisaje
parisino
París
pastor
patata
pato
pera
persiana
petunia
pintura
planta
playa
Playa de Patos
policía
primer día
publicar
rascacielos
regalo
reposo
Retrato
rojo
rosa
rosas
rostro
rotulador
sala
San Sebastián
sandía
siesta
siglo XXI
Silvio Rodríguez
submarinismo
submarinista
televisión
tema
tinta
tiza
torso
Tyson
túneles
universo
Van Gogh
veraneando
verano
vidrio
visión fugaz
yacente
zanahoria
óleo



Discrepo.
ResponderSuprimirTu pots passar-t'ho bé pintant i algú pot emocionar-se amb el que has pintat.
Només cal que no pintis amb la intenció d'emocionar, si no, de passar-t'ho bé.
Ara no em facis com amb el pato..., una sèrie de "nada" en diferents colors...! :D
Una abraçada
Home, no ho havia pensat però ara que ho dius... Nada (en verde o en negro o en marrón) quina idea, quina emoció!
ResponderSuprimirguau, pedro...
ResponderSuprimirm'has emocionat.
fa uns dies vaig estar mirant justament esta pintura teua "roja" al flickr.
quan he llegit "pintando nada", lo mateix títol m'ha impactat. i ajuntant-ho tot ara, llegint també el que has dit... ja et dic. lo cor m'ha tremolat.
una abraçada
M'has trasbalsat...
ResponderSuprimir